Dalej kobieco

Mam ostatnio nawrót choroby. Choruję na manekina krawieckiego. Wszystko przez to, że zachwyciłam się niedawno zobaczonym zdjęciem pięknego, zjawiskowego, kobiecego "atelier" Llooki. Jestem zachciewna, więc zrobiłam sobie z masy papierowej durnostojkę.

Albo to będzie zapowiedź, albo substytut :)

Być kobietą, być kobietą

Przyjemnego Dnia Kobiet życzę! (choć każdy dzień powinien nim być :))

A to wyniki wymiany biżuteryjnej kobietek z HoA.
Moje dla Pasiakowej:

Sagitta-Ela dla mnie:

Nie ma to jak wymiany w miłym, bliskim gronie - nie dość, że takie śliczne kolczyki dostałam, tym cenniejsze, że w bardzo szczególnym momencie przez Elę zrobione, to jeszcze ten element zaskoczenia - bezcenne!

W tle moje (wyidealizowane) autoportrety, chyba z 2005 r.

...patrz, tu jest poduszka i dla Ciebie jasiek

Od pół roku posiadam maszynę do szycia, ale to jak na razie moje największe osiągnięcia krawieckie.
Poduszkowa "próba mikrofonu".

Poduchy pokazuję na odnowionych (razem z "flakami") fotelikach z lat 60tych. Są bezcenne, bo nie dość, że wygodne, to tylko takich niewielkich gabarytów fotele pozwalają się upchnąć, wraz z kanapą, w małym pokoju powszedniego, blokowego eM.
Resztki z sukienki.

Po zakończeniu okresu świątecznego zawsze żal mi chować lampki, więc w takiej wersji powiszą jeszcze do czasu, aż wiosna rozpocznie się na dobre. Na ścianie latarnia w Stilo.

Stare dżinsy i spódniczka, guziki też z lamusa.
Kociaki bezwykrojowe, uszyte z białego płótna, buźki namalowane akrylami.

Niebieskie ptaki

Pokazuję, jak zapowiadałam, ciąg dalszy ptasich inspiracji.

Zawsze lubiłam te drewniane lub ceramiczne ptaki na jednej nóżce, które przeważnie widuje się u kogoś na parapecie, ale nigdy w sklepie, a już zwłaszcza nie nad morzem. Inna rzecz, że pewnie bym sobie takiego nie kupiła, bo zawsze jest coś pilniejszego do kupienia.
I tak przyszło mi do głowy zrobić sobie kilka ptasiurów z masy papierowej, a przy okazji wykorzystać jako podstawki plony plażowego zbieractwa.

W tle latarnia, zaczęta kilka lat temu, a teraz dokończona z powodu ptaków.
Chyba im przy niej dobrze, bo któryś zniósł jajo (z marmuru).

Jest i bocian w krawacie. A skoro zniosły jajo, to może bociek przyniesie jeszcze więcej ptaszków?

Chodzi Anioł Stróż po świecie...

Ptasie inspiracje

Ptaki są jednym z najciekawszych tematów i najmilszych motywów dekoracyjnych.

Motywów mocno eksploatowanych - ale z drugiej strony, jest tyle gatunków i tyle możliwości, że trudno się znudzić. Mam trochę ptasich przedmiotów w domu, przy czym z pewnych powodów są to kury i koguty zwłaszcza.

Obraz z kazimierskimi kogutami pokazywałam kiedyś na starym blogu.

Koguci kwadratowy talerz z Londynu, prezent od Julii

Kura skarbonka na ślubne grosiki to węgierskie rękodzieło, prezent od Asi i Dominika. Na zdjęcie załapał się następny cepeliowski bieżniczek.

O proszę, tu dowód.

Ten delikatny gołąbek to dzieło Joli i prezent od niej.

A tu też różne gatunki ptaków, i piękne narysowane inne zwierzaki, które podarowała mi Ala :)

A to co będzie? Ciąg dalszy nastąpi...

Wiankowe inspiracje

Po tym, jak Kasiorka przedstawiła na HoA przepis na tkaninowy wianek, ogarnęło mnie szaleństwo. Prawdziwe zbawienie, w czasie, kiedy przyroda nie ma za wiele do zaoferowania nałogowemu zbieraczowi chaszczy, którym jestem! I nie jest to pierwszy genialny w swej prostocie, a przy tym pełen wdzięku projekt Kasi.
Mój pierwszy wianek - w stylu country - dżinsiak:

W wianek można też wkomponować pisanki:
Można nadać wiankowi kształt serducha. Ozdobiłam je truskawkami, których pomysł podpatrzyłam z kolei kiedyś u Chabrówki. Na komodzie leży bieżnik - moje niedawne cepeliowskie znalezisko. Mam sentyment do takiej "ludowizny". Maszyna od wujka, zegar od cioci (chciała go wyrzucić!)

Z inspiracji wiankiem Kasiorkowym oraz metodą wałeczkową z ceramiki powstała jeszcze misa (z dwumetrowego węża) np. na pisanki lub czekoladowe jajka.

Na koniec dwa wianki w połączeniu z ptasimi budkami z lidla (po 4 zł), które dobre 3 lata czekały na pomalowanie.

Jajecznica już gotowa...

Księżyc w misce

Myślę, że skoro już oddana na konkurs, to przyszedł czas pokazać moją tegoroczną książkę artystyczną. Podobnie jak poprzednim razem inspiracją był wyśpiewany wiersz. Tak naprawdę zrealizowałam tylko połowę pomysłu. Może w przyszłym roku...

Wyróżnienie

Dziękuję Jolu za wyróżnienie - tym razem przesyłam je dalej inspirującym kobietom, których blogi niedawno umieściłam w swojej liście ulubionych - zajrzyjcie koniecznie na Z potrzeby wnętrza oraz Miscellaneous of Migoshia!

Po wernisażu

Mimo pewnych zawirowań w końcu odbyło się otwarcie mojej pierwszej od 7 lat indywidualnej wystawy. Dziękuję wszystkim, którzy mi w tym dopomogli, i oczywiście wszystkim miłym gościom za obecność i ciepłą atmosferę, czułam się jakby to były moje urodziny!

Fotel Henriego Matisse'a

Choć nie uważam, że malarstwo ma służyć tylko zmysłowej przyjemności, to jest mi bliska ta wypowiedź Matisse’a. Wszystkie właściwie awangardy XX wieku, jak też artyści ponowocześni polemizują z traktowaniem sztuki jako czegoś odświętnego, czegoś, co się niespiesznie smakuje i co służy odprężeniu. I tak „fotel” Matisse’a staje się synonimem zachowawczości, myślowego wygodnictwa, a nawet materialistycznego podejścia do sztuki jako przedmiotu spekulacji finansowych.
A przecież Matisse wywodził się z fowistów, których krytyk Louis Vauxcelles nazwał „dzikimi bestiami”! Malarstwo Matisse’a jest piękne, ale nie łatwą ładnością. Jest proste i wyrafinowane jednocześnie.
Zatem obraz, który ma być wytchnieniem, pochwałą małych radości, takich jak kubek grzanego wina po powrocie z mroźnego spaceru, jazda z górki na rowerze albo oglądanie albumu w wygodnym fotelu, może być wyrazem protestu i niezgody na świat, w którym „dobre wiadomości to złe wiadomości”.
A więc rozsiądźcie się!
Serdecznie zapraszam na moją wystawę w T.G.

Wieczór Trzech Króli

Stodoła w Zbrosławicach, 06.01.2010.